سـ‌ع‌ـید نوشت

بلاگ و روزنوشت‌های فرهنگی و شخصی سعید ابوالحسنی‌نژاد؛

«سـ‌ع‌ـید نوشت»

بلاگ و روزنوشت‌های فرهنگی و شخصی سعید ابوالحسنی‌نژاد؛

مدتی گفتار بی کردار کردی مرحمت؛
روزگاری هم به من کردار بی گفتار ده
صائب تبریزی

ســ‌ع‌ـــید's book recommendations, liked quotes, book clubs, book trivia, book lists (read shelf)
کارهای خوب!
پیام های کوتاه

◾️ اخرین مطالب...

یادداشت‌ها؛ 
امروز کلیدواژه‌ی امید، بر سر زبان‌ها افتاده و بسیار شنیده می‌شود. از نتایجِ آماری و تحقیقیِ فلان موسسه‌ی خارجی درباره‌ی کشورهای امیدوار گرفته تا صحبت‌های رهبری و رئیس‌جمهور و مردم.
امید؛ توانایی باور داشتن به احساسی بهتر در آینده است. اگر شکل مثبت آن در فرد یا افراد جامعه بروز کند؛ پیشرفت و حرکت را بوجود می‌آورد و شکل منفی آن هم می‌تواند سلامت روانیِ عمومی را به خطر انداخته و فرد یا حتا یک جامعه را از پا درآورد. (1)
شکی نیست که در سالهای اخیر، اتفاقات و مسیر سیاسی و اقتصادیِ پرتلاطمی را پشت سر گذاشتیم و این اتفاقات بر فرهنگ عمومی ما نیز تأثیر داشته است. و این یک واقعیت است که همین مسأله و تبعات مختلف آن، امیدواری اجتماعی (اعم از ترسیم آینده‌ای روشن و...) را در بین مردم به شدت کاهش داده است. اما یک نکته؛ مهم و ضروری است که از آن غافلیم!
این‌روزها؛ سیاست و اقتصاد و نقد‌هایی که به حکومت و دولت بازمی‌گردد؛ نُقل صحبت‌های محافل عمومی و خویشاوندی ماست. صحبت‌هایی که  گاهی (فارغ از به حق یا ناحق بودنش) به‌قدری منفی و ناامیدکننده است که خود گوینده را آزرده‌خاطر می‌کند و نگرانی و تشویش را به جمع تزریق می‌کند! اما آیا در این بین به کودک یا نوجوانی که در جمع حضور دارد و شنونده‌ی این حرف‌هاست فکر کرده‌ایم! به این فکر کرده‌ایم که این حجم از ناامیدی و شنیده‌های منفی و نگران‌کننده را چطور باید هضم کند؟ آینده‌ی خود را چطور باید ببیند؟ در حالیکه هنوز منظومه‌ی فکریِ او کامل نشده، چطور می‌تواند این‌همه تناقض را (یکجا) بپذیرد؟
از خانواده و جامعه‌ی ناامید که بگذریم؛ می‌دانیم که رسانه‌ی ملی خاصیتِ اثرگذاری و هدایت‌گریِ خود را از دست داده و فضای مجازی، به خصوص شبکه‌های اجتماعی گوی سبقت را از رسانه‌ی ملی و رسانه‌های مکتوب هم دزدیده و حقیقتاً تبدیل به پیشران و هدایت‌گران جامعه شده است. حالا داده‌هایی در اختیار نوجوان ما قرار می‌گیرد که به دلیل تمرکز بر کارکرد منفی فضای مجازی، از درستی و راستی آن‌ها سوءاستفاده شده و متاسفانه با تعابیر زیبایی نظیر آزادی بیان، دسترسی آزاد به اطلاعات، حق دانستن و... حجم زیادی از اخبار و اطلاعات ناامیدکننده و بی‌پایه، با اخبار و اطلاعات صحیح درهم‌آمیخته شده و همین‌ها ملاک تصمیم‌گیری‌ها و حرکت‌های عمومی قرار می‌گیرند!
اگر بخواهیم از اثرات آن بگذریم باید گفت که به دلیل خاصیت شکل‌پذیری و اثرپذیریِ کودک و نوجوان؛ به راحتی عناصری نظیر نفرت و احساس ضعف و بدبینی به آینده (ناشی از ناامیدی) در او ریشه می‌کند! این؛ قطعاً چیز خوشایندی نیست!
روانشناسان برای کتاب‌خوان شدن کودکان توصیه کردند که پدر و مادر، اگر کتاب هم نمی‌خوانند و مشغول به کار دیگری هستند، حداقل کتاب را مقابل خود بازکنند تا در ذهن کودک تلقی کتاب خواندن بوجود آید! حالا ما نمی‌توانیم (با پذیرش تمام واقعیت‌های بد) حداقل تظاهر به امید کنیم!
...بماند که واقعاً نمی‌دانیم سرعت دست‌یابی ایران به فناوری‌های جدید، اقتدار و امنیت و ثبات کشور در بحران‌های منطقه، پایداری نظام و مشارکت مردمی بالا، اندوخته‌های تاریخی و فرهنگیِ منحصر به فرد ملی و یک دنیا حرف و واقعیاتِ امیدوارکننده‌ی دیگر، چرا هیچ ربطی به کودک و نوجوان ما ندارد!
زمانی‌که نشانه‌های امیدواری فردی و امیدواری اجتماعی(2) کمرنگ شوند و یا از بین بروند حرکت کشور کند یا متوقف می‌شود. جامعه‌ای می‌تواند خود را به موفقیت برساند که هم مردم و هم مسئولینش امیدوار و تلاشگر باشند. می‌توان گفت عامل اصلی موفقیت یک جامعه هم حضور و همراهی مردمش است و عامل حضور و همراهی مردم هم امید و اطمینان آن‌هاست. (3) پس تلاش ، همت و امید که باشد، حتماً پیشروندگی هست (4)


پی‌نوشت:
1. تعریف امید با کمی تلخیص برگرفته از کتاب امید و رسانه نوشته‌ی حسین مهربانی‌فر و سیدمجید امامی
2. امیدواری فردی شامل ایمان، معنویت فردی، انگیزه و ... است و امیدواری اجتماعی در مواردی نظیر آینده‌ی روشن و... بازتعریف می‌شود.
3. رهبر انقلاب؛ 25/06/1389
4. رهبر انقلاب؛ 13/04/1390
  • سـ‌ع‌ـید
بلاگ‌نوشت؛ 

فیلم فهرست مقدس انیمیشنی است که شما را تا انتها با خود می‌کشاند؛ چرا که داستان دارد و بیش از بحث فنی، شما را جذب داستان خود می‌کند. معمولاً اینطور است که بیننده ایرانی نسبت به انیمیشن‌های ایرانی یک نگاه انتقادی و عیب‌جویانه دارد اما داستان کشش خوبی دارد.




گاهی البته دیالوگ ها ضعیف می‌شود و یا سیر داستان با تغییر ناگهانی سکانس، دچار سکته می‌شود، اما قطعاً خط داستان شما را همراه خود نگه می‌دارد.

شاید نقطه‌ی قوت کار، شخصیت‌هایی بودند که به واسطه‌ی دوبله ی عالی، برای شما ساخته می‌شدند و می‌توانستید با آن‌ها همراهی کنید. طراحی صحنه و کیفیت عالی کار و چهره پردازی و شخصیت سازیِ قویِ انیمیشن خیره کننده بود.

مشکلی که من و احتمالاً خیلی‌ها داشتند این بود که چرا کاراکترها تنه‌ی انسان و سر حیوان داشتند که پس دیدن فیلم با جستجویی متوجه شدم؛ دلیل این کار (یعنی الگوبرداری از خو و صفت حیوانات در چهره پردازی) این بود که بیننده فارغ از هر دین و زبان و فرهنگ به راحتی بتواند میان شخصیت‌ها تمایز قائل شده و شخصیت‌های خوب و بد را از هم جدا کند که الحق والانصاف همین شد.




از نظر فنی (از دید مخاطب انیمیشن بین) انصافاً جزئیات عالی بود. حرکات و کاراکترها عالی بود. اما در نگاهی عادلانه، به واقعیت و طبیعتی که انیمیشن‌های هالیوود دارند نرسیده بود. اما قطعاً فراتر از انتظارات بود. (مثلاً صحنه‌های اسب‌سواری در نیامده بود).

فضای فیلم تاریک و خیلی مرموزانه بود و می‌شد صحنه‌های عاشقانه و یا صحنه‌هایی که جنبه الهی دارد، نورانی‌تر و شاداب‌تر باشد.




این فیلم برای نوجوانان و جوانان مناسب‌تر از کودکان است! چرا که پر از هیجان و ترس و کشمکش‌های جنگ و جدالی و تلخ بود. (ناگریز از داستان بود البته).




در کل لذت‌بخش بود و چیزهای زیادی یاد گرفتیم! پس از پایان فیلم از جا بلند نشوید چرا که پشت صحنه ی جذاب و کوتاهش را نباید از دست داد! درباره‌ی داستان هم چیزی نمی‌گویم چراکه هنوز روی پرده است و برید ببینید و لذت ببرید! سینمای بهتر؛ صدا و تصویر باکیفیت‌تر (که لازمه‌ی دیدن این اثر است!)

روح فرج اله سلحشور شاد و دست محمد امین همدانی درد نکند و ان شالله کمکش کنند با مفاهیم دینی، آرمانی و تاریخی باز هم از این کارهای خوب انجام دهد!

بهترین انیمیشن جشنواره فجر 94
بهترین انیمیشن جشنواره مادرید 2016
بهترین انیمیشن جشنواره مقاومت 95
بهترین انیمیشن هالیوود موویینگ پیکچرز 2016

  • سـ‌ع‌ـید
بلاگ‌نوشت؛ 

یکی از اولین اقداماتی که برای کنترل و مدیریت بحران صورت می‌گیرد ایجاد محدودیت است و طبیعتاً دم‌دست‌ترین آن‌ها هم محدودیت در ارتباطات است! اما اینکه اتفاقات اخیر، چقدر بحران بوده و اینکه از بس دولت نتوانست فضای اعتراض مشروع مردمی را، (که به تعبیری یک دعوای درون خانوادگی است) فراهم کند، بحث مهم‌تری است!

...نتوانستند و بهایی ندادند تا اینکه خوب و بد و مغرض و بی‌غرض و صادق و کاذب و خودی و ناخودی بهم آمیختند و تشخیص سخت شد! البته آنکس که پرچم کشور را که نماد هویت ماست آتش می‌کشد، اموال عمومی و اتوبوس و خیابان و مغازه و... را تخریب می‌کند؛ قطعاً اعتراضش مشروع نیست و نمی‌توان با عزیزم فدایت شوم از او استقبال کرد! ساده لوحانی که به هیجان‌سازی و آسیب‌زدن به افکار عمومی مشغولند دنبال چیز دیگری هستند که مردم هم آگاهند و همانطور که از برخوردهای میدانی مشخص بود، مردم خود را از ایشان جدا می‌کنند.

وقتی روی دیوار خانه، خرابی یا ترکی یا لکی بوجود آمد نه دیوار را خراب می‌کنند نه خانه را عوض می‌کنند! بلکه آن عیب و آسیب را رفع می‌کنند!

«تلگرام فعلاً در بستر موبایل، محدود شده است ولی علی‌الظاهر به طور کامل فیلتر نخواهد شد اما اگر شد با همین نام کاربری در شبکه‌های ارتباطی جایگزین، حاضر خواهم شد.»

@saeednevesht

  • سـ‌ع‌ـید
بلاگ‌نوشت؛ 
زبان عذرخواهی لال باشد شرمساران را
صائب تبریزی

وقتی بنزین را با آب قاطی کنیم حرکت موتور با لرزش و کندی همراه می‌شود. شهید مطهری درست می‌فرمود که التقاط بزرگترین خطر آینده انقلاب است حالا؛ این وضعیت مردم، پس لرزه‌های اجتماعی است ناشی از عوارض همین ناخالصی و التقاط که با بروز در سیستم مدیریت کشور فساد و اخلال بوجود آورده است...!

«التقاط به معنای درهم تنیدن و تلفیق اندیشه‌ها و نظرات نامتناجس با اسلام است!»



  • سـ‌ع‌ـید
یک برش کتاب؛ 

...وقتی حضرت یحیی علیه‌السلام، ایشان (حضرت عیسی علیه‌السلام) را خندان دید، با عتاب بر او اعتراض کرد که ‏‎ ‎‏«‏‏‏‏گویا آن جناب خود را از مکر و عذاب خدا در امان‏‎ ‎‏یافته است؟»‏‏ حضرت عیسی علیه‌السلام، پاسخش داد: «‎ظاهراً، جناب‌تان از فضل و رحمت حق نا اُمید گشته است؟»‏‏ آن‌گاه، به آن دو بزرگوار ‏‎ ‎‏(از جانب خداوند متعال) وحی شد که «‏‏أحبّکما الیّ أحسنکما ظنّا بی‏‎؛ ‏‏محبوب‌ترین شما نزد من کسی است که به ‏‎ ‎‏من خوش گمان‌تر باشد‏‏».‏


کتاب ترجمه‌ی فارسی شرح دعای سحر، امام خمینی (ره) صفحه 28

ولادت عبدالله؛ عیسی‌بن‌مریم؛ پیامبر توحید و نجات‌دهنده؛ بر تمام پیروان ادیان توحیدی مبارکا باشد.

  • سـ‌ع‌ـید
یادداشت‌ها؛ 

سال‌ها پیش در جلسه‌‌ای نقل‌قولی از رهبری شنیدم که «قدم اول تجمل‌گرایی» از مراسمات عروسی و خانوادگی آقایان مسئول شروع شد (نقل به مضمون). مدتی بعد صحبت‌هایی از وزیران دولت گرفته تا مسئولین شهرداری‌های مختلف شنیده شد که «زندگی در تهران و ایران باید گران شود» و با این دید و تفکر (که دلیلش با حسن‌ظن؛ کم‌دانشی آقایان بود) تلاش می‌کردند مسائل و امورات را مدیریت کنند!

حالا امروز جریانی بر کشور و جامعه‌ی ما حاکم شده است که صحبت‌های امام(ره) درباره‌ی رفاه و عدالت و معیشت نه تنها به فراموشی سپرده شد، بلکه با عملِ آقایان، تبدیل به ادعایی پوچ شده است و به کارآمدی نظامی که عنوان اسلام را به دوش می‌کشد، خدشه وارد کرده است! نظامی که بنا بود مردم را از روال و امورات روزانه فارغ کند تا به کمال و رشد خود بپردازند!!

امروز تصمیمات جناجی و سودجویانه و یا حتی بی‌تدبیری و بی‌خردی‌هایی که از هر فرد مسئول (حتی سهواً) سر زده است، باعث شده تا جامعه و مردم، خود را مسابقه‌ای ببینند که هر کس باید بیشتر برای خود چیزی جمع کند و بیشتر برای خود نفع ببرد و بیشتر از همه به فکر خود باشد! مسئولینی که به همین خاطر در پیشگاه خداوند باید پاسخگو باشند؛ هر چند که ما مردم هم بی‌تقصیر نیستیم!

نادیده گرفتن قاعده‌ی «الناس علی دین ملوکهم» با ما همان کرد که استاد جوادی آملی فرمودند؛ «ظاهر مردم، باطن مسئولین است، مسئولین باطن‌شان را درست کنند، ظاهر مردم اصلاح می‌شود»

بهشت جاودان خواهی، به دل خوردن قناعت کن!
...که حرص دانه در دامِ بلا انداخت آدم را!
صائب تبریزی

  • سـ‌ع‌ـید
یک برش کتاب؛ 

«شیوه‌ی اندیشیدن فردی مذهبی، درباره‌ی خداوند یا درباره‌ی رابطه‌اش با خداوند، برداشت او را از دنیا شکل خواهد داد و رفتارهای فرد را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این موضوع، بر تجربیات فرد از زندگی، سبک و شکل زندگی، چگونگی مواجهه با مسائل و مشکلات زندگی و نوع راهکارهای حل مسائل روزمره، تأثیر خواهد داشت!

برای نمونه در صورتی که خدا را رئوف و رحیم بدانیم و از پیشامدهای ناخوشایند، ارزیابی خیراندیشانه داشته باشیم به رویکرد‌های مذهبی مثبت روی می‌آوریم؛ اما در صورتی که خدا را تنبیه‌گر و دور از دسترس بداینم، به رویکردهای منفی روی می‌آوریم!»


کتاب مهارت حل مسأله، ص 32 / مسعود نورعلیزاده / کانون اندیشه جوان

  • سـ‌ع‌ـید

بایگانی